مقیاس فاصله

      هیچ دیدگاهی برای مقیاس فاصله ثبت نشده

هفته‌ی پیش به همراه یکی از دوستان سفری نسبتا کوتاه به اردبیل و سرعین داشتیم. به دلیل روش این نوع سفر ها (هیچهایک) من با آدم‌های جدیدی آشنا می‌شوم. هر کدام از آن‌ها جهان‌بینی خاص خود را دارند.
در راه برگشت از اردبیل به سمت قزوین با یک راننده تریلی به نام شهرام همسفر شدیم. وسعت قلب پاک این انسان را می‌توانستی از نگاه معصومش بخوانی.
از مبد‌أ و مقصدش پرسیدیم. از آذربایجان شرقی به سمت جنوب شرقی ایران در حرکت بود و پاکستان را مقصد سفرش می‌خواند. بارش هم نفت بود. می‌گفت این روز‌ها سیب‌زمینی های پاکستان درآمده و بابتش کرایه‌ی خوبی می‌دهند. می‌خواست کانتینرش را پر از سیب‌زمینی کند و در سلیمانیه‌ی عراق تخلیه‌اش کند. از آن‌جا هم یک بار دیگر برای ایروان ارمنستان بزند.
همین طور که سر جایمان نشسته بودیم داشتم به شهر‌هایی که اسم می‌برد و فاصله‌هایشان فکر می‌کردم. مقیاس فاصله در ذهن‌های ما متفاوت بود.
طی چند روز چند کشور را زیر پا می‌گذاری و بعد هم می‌روی خانه و سر سفره‌ی پر‌محبت همسرت می‌نشینی.

جاده چون خودش بزرگه آدم و بزرگ می‌کنه.

چندین بار پیشنهاد داد که شما هم تماسی بگیرید و هماهنگ کنید و با من به پاکستان بیایید. گرفتن این تصمیم برای مایی که برای تدارک یک سفر از هفته ها قبل فکر می‌کنیم و مقدماتش را فراهم می‌کنیم اصلا راحت نیست.
بعد از این سفر متوجه شدم هنوز به آن درجه از آزادگی که ایده‌آل خودم بوده نزدیک هم نشده‌ام.
امیدوارم یک روز با شهرام تماس بگیرم و بگویم آماده‌ی سفر به پاکستان هستم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *